Duvarlar konuşuyor benimle,
“Unutamadın,” diyorlar.
Duvarlar ne bilir beni?
Hem neyi unutamamışım ki ben?
O zemheri kış gecesinde, titrediğim otogarda beni terk eden otobüsü mü,
Tonla çiçeğin açtığı bahar gününde, üzerine titrediğim, yaprakları solan gülümü mü,
Yoksa bir sonbahar akşamında, 14 parçası kaybolan yarım kalmış yapbozumu mu,
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta