Duvarlar konuşuyor benimle,
“Unutamadın,” diyorlar.
Duvarlar ne bilir beni?
Hem neyi unutamamışım ki ben?
O zemheri kış gecesinde, titrediğim otogarda beni terk eden otobüsü mü,
Tonla çiçeğin açtığı bahar gününde, üzerine titrediğim, yaprakları solan gülümü mü,
Yoksa bir sonbahar akşamında, 14 parçası kaybolan yarım kalmış yapbozumu mu,
Vuruldu bir uçurum derinliğinde
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde
Devamını Oku
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta