Duvarlar konuşuyor benimle,
“Unutamadın,” diyorlar.
Duvarlar ne bilir beni?
Hem neyi unutamamışım ki ben?
O zemheri kış gecesinde, titrediğim otogarda beni terk eden otobüsü mü,
Tonla çiçeğin açtığı bahar gününde, üzerine titrediğim, yaprakları solan gülümü mü,
Yoksa bir sonbahar akşamında, 14 parçası kaybolan yarım kalmış yapbozumu mu,
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta