9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Avuçlarımın içinde tuttum,
paslanmış soğuk anahtarı,
Birikmiş zamanın dişleri arasında,
o incecik kalıntıların tortusu,
Uymuyor hiçbir kilide,
o yorgun,
işlevsiz, ağır metal,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta