Hasretinden prangalar eskitmedim,
Prangalardan hasret edemedim.
Nedir bu haset, nedir bu kuruntu —
İlmek elimde değil miydi?
Ne ara dolandınız boynuma?
Duvarda asılı resim ben miyim?
Suskun sohbetlerim var benim de,
Secdesi olmayan namazlar kılıyorum her gün.
Kuşluk vaktinin kimsesizliğine sığınıyorum zayi gecelerde,
Araf’ın terk edilmişliğini niyaz ediyorum.
Duyuyorum, duyuyorum her yerden sesini,
En masum yanımdan çekiliyorum bataklıklara.
Uyuyamıyorum, uyutuyorum kendimi,
Gözlediğim bir şey yok ufukta.
Görmezden geliyorum kaderimi…
Belkiler bile dökülmez dilimden,
Ne söylersem söyleyeyim hep içimden.
Kaçıyorum her an Sırat’ın iplerinden,
Seçemiyor gözlerim inen perdelerden.
Sen de hissediyor musun
Bir delik mi var bizi taşıyan sandalda?
Gittikçe doluyorum,
Battıkça batıyorum.
Artık derin nefes alamıyorum…
Yerdeki camı kırık resim ben miyim?
00.00
22.02.2026 yazım tarih
Kayıt Tarihi : 2.04.2026 18:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!