Duvara Çaktım Şiiri - Zeynep Saylan

DUVARA ÇAKTIM

Duvarlara çaktım seni
Bir çiviyle değil, bir nefesle.
Her darbede yankılandı
Beynimde adın sessizce
Kırık bir kalbin sesiyle.

Gözlerin kaldı duvarda,
Bir tablo gibi sessiz, uzak.
Üstüme geliyorlar
Her bakışında dökülür
Zamanın pası, yavaşça.

Ellerim nasır tuttu anılardan,
Çiviler değil, hatıralar yakar
Alevin dumanı tüter bacadan
Bir duvar boyu suskunluk ördüm,
Her tuğlasında sen varsın hâlâ.
Yüreğim daraldı sustum artık
Sana bakan gözlerim susmuyordu.

Konuşsam yıkılır duvarlar,
Sussam içimde bir şehir ağlar.
Gözlerimi yumdum aklımda
Ben seni
Duvarlara çaktım aşkım misali,
Düşmesin diye hatıramdan.
Bende kal ne olursun

.. ....Zeynep Saylan......