9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ayrılığın pençesinde, esir oldu gönlüm,
Acılarımla kavrulsam bile, bilen yok halim.
Hiç kimse dinlemedi, en azından pes ettim,
Ömürden bir gün daha bitti ve şimdi gece.
*
Koca bir denizi yutmuş gibi, dipsiz,
Hep bana gülümserken, çiçekler yalnız,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta