Düştü Sonunda Jeton Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir anda aydınlandı beynimin odaları,
Düştü sonunda jeton, gördüm tüm yalanları.
*
Sen ki benim ömrümü yoluna adadığım,
Tek bir sözün uğruna dağları bağladığım.
*
Fakat birden değişti gözümden gördüklerin,
Düştüğü anda jeton sildim tüm verdiklerin.
*
İşte o zaman koptu içimdeki fırtına,
Veda ettim usulca sırtımdaki yangına.
*
Kirpiklerimin ucu kurumuştu aniden,
Kurtuldum zincirlerden, düştü jeton sahiden.
*
Gerçeği kavradığım en sarsıcı saniyem,
Artık benim elimde paramparça hikayem.
*
Yüzündeki maskeler birer birer düşerken,
Jetonun çınlaması hep aklımdan geçerken.
*
Anladım ki sevginin aslı koca masalmış,
Benim saf duygularım yarım kalıp, ufalmış.
*
İşte o zaman koptu gözümdeki tül perde,
Bıraktım her anıyı düştükleri hoş yerde.
*
Aydınlanan zihnimin parlayan ateşinden,
Vazgeçtim sonsuza dek o hayalin peşinden.
*
Yeni bir gün doğuyor jeton düştüğü andan,
Özgürlük çığlıkları yükseliyor bu candan.