Bulduğum karanlıkları biriktirdim rengarenk bir ölüme
Gecenin bitmesine izin vermedim hapsettim düşlerime ellerini
Hiç gitmedin biliyorsun hep konuştum seninle sen uzakta olduğunu zannederken
Ben kaybolan düşlerimi aradım gözlerinde kaybolduğumun farkına varmadan
Çiçekler ve hüzün bulanık bir renge boyanmış zaman
Düşlerin renkleri solmuş kapatma gözlerini geceye adanmış ışık
Kendine ait değilsin farklı düşlerde aynı renklere boyadık geceyi hepsi bu
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta