Sesinden düşen ışıklar tüm karanlığa meydan okuyor
Ölüm kadar gerçek yaşam kadar yalansın
Küçük gülümseyişleri kalmış bahar çiçeklerinin soğuk rüzgarlarda
Geceye aşık düşlerin sonsuzluğunda çığlıklar atan bir yüz bu ben olamam
Küçük çocuk sevinçleri düşlerinki bu yüzden hiç bir çocuk üşüyüp hasta olmaz düşlerin yağmurlarında
içime işliyor gece Ay ışığı serpiştirdim bulutlara her yağmurda yüzün belirecek damlalarda
geç kalmış bir ölüm bu çoktan ölmesi gereken bir düşe sığınmış geceye
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta