Kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan bir insan
Tüm dalları kırılmış bir ağaç gibidir
Ne meyve verebilir ne de nefeslenecek bir avuç gölge
Kaybolup gider tek bir selde
Kaybetmekten bir an bile olsa korkmayan bir insan
Yıllara meydan okuyan Çınar ağacı gibidir
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Güneş her zaman doğar, karanlığın sonu aydınlıktır mutlak...
Çok karamsar olmamak gerek..
Tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta