Bir Sabah uyanırız gökyüzü daha mavi sokaklar çocukların neşesiyle yıkanmış
Korkular pas tutmuş eski bir kapı gibi
Sevgi anahtar olup her kilide dokunmuş
Sınırlar haritalarda silinmiş bir çizgi gibi
İnsanların yüzünde tebessüm dilinde şarkı
Ekmek bölünürken sofralarda bereket artmış
Kimse aç yatmaz,kimse yalnız kalmaz gecede
Toprak yorgun değil artık, nefes alır derinden
Ağaçlar şehirleri kucaklar en yeşilinden
Denizler kıyıları okşar sabırla
Mavi bir huzur sarar tüm ufukları
Yıldızlar getirir umudu pencereye
Adalet terazisi dengede durur sessizce
Güçlü olan daima korur zayıf olanı
Hatalar ders olur,kinler erir ateşte
Affetmek cesaret olur her zaman
Bir çocuğun gözünde saklıdır yarın,
Kırık bir oyuncağı bile onarır sabırla.
Umut, avuçlarımızda titreyen bir kuş gibi,
Kanat çırpar her kalpte, korkuya inat.
Sorumluluk omuzlarımıza düşen ışık,
Yalnız yürünmez bu yolda, el ele tutuşuruz.
Her adımda bir iz bırakırız toprağa,
Ve o izler büyür, dünyayı sarar usulca.
Biz düşledik bu dünyayı sen ve ben
Kalbimizin ortasında yeşeren bir tohum
Şimdi sıra bizde adım atmak büyütmek
Çünkü düşler ancak yürüyünce yol olur.
Muhammet Salih Zengin
Kayıt Tarihi : 26.08.2026 21:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiirin konusu umut dolu bir dünya hayali barış ve huzur içinde ve o hayali gerçeğe dönüştürme sorumluluğu.




TÜM YORUMLAR (1)