Gözlerin akşamlardan kalma ben.
Saklama özlediğini, arzular tenin beni.
Gözlerinde güller açıyor birde ümitler.
Aynı ben gibi, savurur üstündeki yaprakları.
Rüzgâr örtemez artık üstümü.
Ne vaktim kaldı ne kış günü ne de kar.
Kafanda hep soyunuk, uygunsuz düşler.
Mevtasına tanınmaz birde kefen biçenler.
Keş keli yaşamakta ise artık gına geldi.
Ne sen kızarmadan yanakların, geçmedi bahsi.
Ne ben söyleyebildim senli düşleri.
Kenan Gezici 09/02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 9.2.2026 23:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!