Gözlerin akşamlardan kalma ben.
Saklama özlediğini, arzular tenin beni.
Gözlerinde güller açıyor birde ümitler.
Aynı ben gibi, savurur üstündeki yaprakları.
Rüzgâr örtemez artık üstümü.
Ne vaktim kaldı ne kış günü ne de kar.
Kafanda hep soyunuk, uygunsuz düşler.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta