Dürzü Şiiri - Ömer Tural

DÜRZÜ

Köpeği sahibi azarlar iken:
"Sen niye zavallıyla geliyon, dürzü?"
Köpek suskun suskun bakıyor iken:
"Sen niye dişlerin biliyon, dürzü?"

İtler resmigeçidinde sen vardın,
Dürzülerin başı ta ki sen kaldın.
Mazlumun, yetimin hakkını çaldın,
Ara sıra finik atıyon, dürzü.

Bir atlı misali izim sürersin,
Bir gölge misali benle gidersin.
Başladığın işi yarım edersin,
Niye alık alık bakıyon, dürzü?

Tural’ı beyhude yolundan etme,
Hayır ile şerri bir çorba etme.
Alan dolan ile fitnelik ekme,
Bire alıp beşe satıyon, dürzü.

Ömer TURAL
Duyguların Şairi