Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Beni,
Hep
Kendine
Kul-köle bil.
İster batır
İster süründür.

Pırıl pırıl gelin misali süslenmiş fabrikasyon paketinde,
Gelen gideni seyrediyorken,
Emin bir el tarafından raftan alındı kokulu yeşil sabun.
Anlıyordu akıbetini, kalmamıştı hiçbir sorun.
Ilık su ile karşılaşınca, istediği oldu baloncuklaştı.
Dünyaya yeni gelmiş miniğin çığırışlarına aldırış etmeden,

Seni
Ömrüme kattım,
Ömrüm yetmedi.
Yüreğimin çırpınışları
Nafile.
Ufkumda

Sevda yollarında dağıttım,
Bu ömrümü.
Hayaller;
Adam akıllı renkli,
Kabuslar ise,
Desenli gömlekti.

Taksim'de başladı
Birdenbire,
Gençlik aşkımı görünce
Maziden gelen fırtınalar.
Nasıl dayanır
Bu yürek, duygular.

Emsalsiz zamanda yaşadık,
Alev topu yanan aşkımızı.
Kıyılara vuran dalgaların sesi
Kulaklarımda.
Çocuksu hevesler dolardı,
Rüyalarımıza.

Odamın
Her tarafından,
Buram buram
Yalnızlık fışkırır.
Çaresizliğin
Meyhoş tadı;

Zamanın hışmına
Uğrattın aşkımızı.
Umutsuzluğun tezgahında
Törpülendi duygular.
Nefeslerim kesildi.
Donup kaldı hatıralar.

Seni Buldum,
Seni Kaybettim.
Ardımda,
Çaresiz anılarım.
Önümde,
Derinlemesine yalnızlık.

Rüyalarımı,
Benden çalan gecelerdir;
Bir sürü
Tanımadığım düşünceleri,
Üzerime salıveriyor.
Yokluğunun