Bahçeye bir düzen ver
Çiçekler güzelleşsin
Açılsın gonca güller
Bülbüller dile gelsin
Ötsün dertli bülbüller
Huri melekten güzelsin
Çiçek olup aç gönlümde
Ne kadar güzel insansın
Çiçek olup aç gönlümde
Canlar bizim üstümüzden
Çıkarcı koşup duruyor
Meydanlarda nara atarak
Çıkarcılar bağrışıyor
Kan bürümüş gözlerini
Hep bana deyip te nefsine yoran
Çıkarcı kullardan etme Yarabbi
Söz verip sözünden geriye dönen
Yalancı kullardan etme yarabbi
Sen bir ceylan olsan bende bir avcı
Çıkar yüce dağda avlarım seni
İzin süre-süre bulurum seni
Aşkın kemendiyle bağlarım seni
Nere gitsen arar seni bulurum
Yüz koyun yüz keçi alsam önüme
Çıksam yaylalara seyran eylesem
Şarkılar türküler gelse dilime
Çalsam kavalımı türkü söylesem
Bir sabah çalındı kapımı
Çıktım baktım Azrail
Hiç beğenmedi tipimi
Dönüp gitti Azrail
Beni birine benzeti
Bu nasıl memleket bu nasıl düzen
Çile çekmeye mi geldik dünyaya
Var mı benim gibi canından bezen
Çile çekmeye mi geldik dünyaya
Kimi işsiz kalmış geçinemiyor
Tarlada çalışan köylü kızının
Cilvesi bir başka nazı bir başka
Güneşte terleyen ipek yüzünün
Gamzeli yanağın tadı bir başka
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!