Durdu Şahin Şiirleri - Şair Durdu Şahin

'İnsanı, sıradan bir materyalden farksız gören Batılı, onu hemen menfaati için harcamaktan, feda etmekten geri kalmamıştır. Dostoyevski'nin hikâyesindeki gibi? Onu yalnız timsahlara yem etmekle kalmamış, asrımızda makineye, bilime, tekniğe paraya tutsak etmiştir. Büyük Rus yazarının aç gözlü vahşi hayvanı bir bakıma tanktır, toptur, bombadır, füzedir, gazdır... Sevgili 'Tek dişi kalmış canavar' çıkarının söz konusu olduğu her yerde insanları gözden çıkarmıştır' (s. 11)

'Batı'nın çizdiği yolda yürüdükçe, manevi değerlerimize dönmedikçe, kendimiz gibi yaşamadıkça daha timsahlara çok kurban vereceğiz' (s. 13)

'Hicri ikinci asırda yaşayan Hatom şöyle der:
Bu yola giren dört ölüme razı olsun: “Birincisi beyaz ölüm, açlık... ikincisi siyah ölüm, sabır... Üçüncüsü kızlı ölüm, nefse karşı gelmek. Dördüncüsü yeşil ölüm, gönül elbisesini yamalardan dikmek, küçülmek' (s. 19)

Bir bakarsan,
Her şey kötü, her şey boş...
Bir bakarsan,
Her şey güzel, her şey hoş.

Durdu Şahin

Bir başkadır şairlerin mevsimi,
Ya baştanbaşa kış,
Ya baştan sona yaz.
Ne kışımız normaldir,
Ne baharımız,
Ne güzümüz.

Kötülükleri unut diyen,
Bir bayram diliyoruz Hakk'tan.
Herkese vardır umut diyen,
Bir bayram diliyoruz Hakk'tan.

Güzellikleriyle coşturan,

Öyle güzel
Öyle sessiz
Bir melek gibi gibi
Bakıyordu yüzüme deniz.

Gelenlere diyelim,
Hoş geldiniz.
Gidenlere diyelim,
Gidiniz güle güle.
Hâliniz bir güzel hâl olsun,
Sözünüz tatlı,

Yok günümde yokladım,
Yokuşu sökmek için.
Aktım, aktım duruldum,
İçimi dökmek için.

Uğraştım ufuklara,

Ham meyva dalda kalır,
Olgunu hep düşermiş.
İnsanlar şu dünyada,
Acılarla pişermiş.

Şöyle biraz araştır,

Bir başkaydı eskiler,
İhlâs onların süsüydü,
Düşünerek konuşurlardı,
Sımsıcaktı hisleri...
Paraya tapmazlardı,
Bir kere bulunca doğru yolu,

"Sözümün kıymetini erbabı bilir, ben sözümü medh eylemem." (Sayfa 21)

" Kalem, tabiatımın (şairliğimin) tâze dilli bir bir tercümanıdır." (s.23)

" Devran (felek, zaman) nazmım incisinin değerini ne bilsin?" (s.65)