Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Her dostum diyene yüze gülene
Güvenme gardaşım kuş eder seni
Cihanda yenilmez pehlivan olsan
Havada uçurup tuş eder seni

Sakın mız mız olma aç o gözünü

Herkese güvenip boşyere yanma
İyi bak yüzüne gözünden tanı
Her yüze güleni dost olur sanma
Sen'le konuşurken sözünden tanı

Atar bol keseden eser savurur

Simsiyah saçlarım aklarla doldu
Gül benzim sarardı güllerim soldu
Baksana yüzüme çizgiler doldu
Köşeye atılmış çul ettin GÜZEL

Gönül fermanını hükümsüz aldım

Güzelim ben seni görmez olaydım
Sol yana vurduğun neyidi bana?
Açmasaydım keşke dalda solaydım
Bu koca dünya’yı dar ettin güzel

Nasıl oldu bende sana karıldım

Hazırdı gönlümde hazırdı yerin
Çaresiz derdim var yaram çok derin
Niye zalim bilmem böyle pederin?
Derdine düşmüşüm bilesin GÜZEL

Ne yana uzansam çıkıyor engel

Doğduğum yöremden kalmışım ayrı
Tükenmez gurbetin çilesi FELEK
Elâ gözlü nazlı yârim/den ayrı
Her gün eriyorum bilesin GÜZEL

Sabırla bekledim gelirsin diye

Kudretten çekilmiş sürme kaşına
Yeni girmiş on/üç on/dört yaşına
Kırmızı gülleri takmış başına
,,,,,,Aklımı başımdan sen aldın GÜZEL
,,,,,,Beni sevdalara sen saldın GÜZEL.?

Her ne yana baksam görürüm seni
Sende unutma YÂR unutma beni
Annen ilen baban dağıttı bizi
Ne edeyim şimdi bilemem GÜZEL..?

Çaresizim kırık kolum kanadım

Böyle perperişan yaban ellerde,
Melul mahzun koydun sen bizi gurbet.
Garib bülbül gibi hep ahızarda,
Tatlı bir sohbete hasret bıraktın..!

Hasret düştü öze,yanar derinden,

Böyle perperişan yaban ellerde,
Soğuk gönüllerde; uzak illerde.
Garib bülbül gibi şeyda dillerde,
Tatlı bir sohbete HASRET BIRAKTIN..! !

Hasret düştü öze, yanar derinden,