Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

*
Yoksulluk elinden kurudu kanım
Takip eder beni hep adım adım
Belki'de bu yüzden çaresiz kaldım
Süründürür gurbet gurbet yoksulluk
*

Küçük yaşta bir Yar sevdim el aldı
Bahtımla arama hep hasret girdi
Garibliği kovam dedim gitmedi
İlden ile sürdü beni yoksulluk

Ne acılar gördüm çileler ördüm

Ayrı düştüm vatanımdan elimden
Derdimi diyemem diller çaresiz
Bi-çareyim birşey gelmez elimden
Yazarım halımı böyle çaresiz

Felek ile açtım şimdi arayı

Mevsim Bahar iken başa Kar yağsa
Hüzünler,elemler kapına ağsa
Dostlar damarımdan kanını sağsa
Darılıp gücenme canı sağ olsun

Yerimden yurdumdan etseler sürgün

canımın içi
sen çayımın şekerisin
sen benim çayımın
hem şekeri hem demi'si
canımın içi
bu gece bize gelsen

Yar diyerek geldin, tuttum elimi,
Şu nazını çeke,çeke usandım...!
Bir kez saramadım,ince belini,
Şu nazını çeke,çeke usandım..!

Viraneye döndü, şu gönül hanı,

*
Gurbet elin yabanıyla Yad'ıyla
Hep teslli oldum sıla adıyla
Bir yemek yemedim ağız tadıyla
Gurbet seni Çeke çeke usandım
*

Dünyada tatmadığım dert kalmadı
Çeke çeke usandım ben bıktım ben
Yalvardım yakardım duyan olmadı
Çeke çeke usandım ben bıktım ben

Bu yalan dünya da şartlar çok zalim

Ben derdimi taşa döksem taş yanar
Çektiğim kahırdan yüreğim kanar
Görenlerde beni bahtiyar sanar
Çektiğim kahırdan yüreğim kanar

Bağrımı deliyor seher yelleri

Şeytan kibir eyleyip
Asi oldu Allah’a
Kibrine yenik düşüp
Dedi asla Adem’e
Etmem secde vallaha