Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Bir sen sığamadın koca dünyaya
Gönül bu sevdayı seçmemeliydin
Eller yâri’n sardı sen kaldın yaya
Sevda pınarından içmemeliydin

Yara açtın bağra bunu bilerek

Bir yanım zemheridir
Bir yanım sanki hazan
Ne kadar kara yazmış
Bahtıma bunu yazan

Gülmüyor kara bahtım

Elemek istersen gönül cecini,
Gönül harmanına hele girde gör.
Sevdiğin uğruna yanmak istersen,
Gönül harmanına hele girde gör...!

Çekilen çileler vız gelir cana,

Ey hayırsız ben'siz diyordun ölün
Bak gördün Ölmedim yaşıyorum ben
Hani dayanamam boğardı gölün
,,,,,Nefes alıyorum şaşıyorum ben
,,,,Gönül dertlerini dürdüm iyleştim

Bekledim yıllarca ümitle seni
Belki bir/gün çıkar gelirsin diye
Asla unutmadım yıllarca seni
Bırakıp/ta beni gittin ne diye?

Aşkın çilesiyle çağlayıp durdum

Ayna'da saçını tarar
Sayfa sayfa karı arar
Görenler de bir bok sanar
Goçum benim,goçum benim
*
Sağa,sola hep çatıyor

Yaz bahar bitti bak dönüştü kışa
Döküldü yaprağım soldu güllerim
Hazan mevsimidir ne yapsak boşa
Döküldü yaprağım soldu güllerim

Ömür geldi geçti yeller timsâli

*
Elinde kalemi,önünde kağıt,
Kağıda yazıyor,ihlaslı öğüt,
Eğitir insanı,bu Durak YİĞİT,
Devam et toprağım,doğru yol'dasın.
*

Oğlan başı yorulur
Kız başına sorulur
Bulanık sel durulur
Gönüller bir olunca

Seven yürek del olur

Vurdukça delinir yaralı bağrım
Dinmiyor içimde sızlıyor ağrım.
Hep cevapsız kalır nedense çağrım?
,,,,,Şu dağlara bahar gele yaz gele
,,,,,YÂR gelmezse gönül nasıl vaz gele