https://1000kitap.com/hayalfabrikasi
duraktaydım
seni bekliyordum.
saat 12 i oluyordu,
11 de orada olacagım demiştin
geç kalmıştın.
telefonunu aradım,
açmıyordun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kardeşim hine döktürmüşsün kalemine kuvvet yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta