İçten gelen
Kışolsa
Sarı çiğdemlere kadar dursa dinlense toprağın üstünde beyaz
Günsıcağı sevgilerden ılıyıp erise kardelen dudaklarındaki değirmi
Mor sümbüle yorsa düşünü bahar
Uçveren dallarda gülün adını her diken kendi koysa
Ola ki sevmenin bedelidir
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta