Dur Gidme Yar Şiiri - Özer Baba

Dur gitme, kalbimi yakıp da gitme,
Gönül feryadımı duy safa geldin.
Bizi hicran ile perişan etme,
Yaralı gönlüme bir şifa geldin.

Yanan bir bağrıma düştü kor gibi,
Gözümün yaşları oldu buz gibi,
Dünya ayağıma gelse dar gibi,
Benim bu halimi gör safa geldin.

Aşkın ateşidir beni yandıran,
Yalan dünyalardan beni kandıran,
Garip bülbül gibi dala konduran,
Bana bu derdi veren sen değil misin?

Gitme ey sevgili, elaman derim,
Sen gidersen ben bu canı netmeyim?
Kuru bir yaprak gibi savrulayım,
Bu canı yoluna sereyim derim.

Yürekte harlanır bir büyük ateş,
Ne gündüzüm gündüz, ne doğar güneş,
Ağlar gözlerimden dökülür kanlı yaş,
N'olur bu kula kıl bir merhamet istersen şimdi get.

Dedim ki halimi arz edeyim yar,
Sana ulaşmaya dağlar oldu dar,
Başıma döküldü boran ile kar,
Yalvarırım sana, dönüver geri.

Özerim der ki gidersen eğer,
Bu fani dünyada kalmaz bir değer,
Aşk için çekilen cefaya değer,
Gözümün nurusun, dur gitme n'olur.

Yunus gibi yandım aşkın elinden,
Kimse anlamadı benim dilimden,
Koparma çiçeği şu gül dalından,
Yanan bu kalbime bir çare eyle.

Boynumu bükmüşüm kapında duram,
Senden başka kime halimi soram?
İster isen gelsin şu son bir sıram,
Canımı alıp da öyle git n'olur.

Ellerim semada, gözlerimde yaş,
Derdime ne derman, ne bulundu taş,
Sensiz bu gövdeye yüktür koca baş,
Merhamet eyle de dur gitme yarim.

Son bir kelamım var dinle eyle söz,
Aşkınla tutuştu hem içim hem yüz,
Gidersen kararır bahar ile güz,
Yalvaran bu kulu koyup da gitme...
Söz Müzik Yorum Özer Baba