dur düşünme düşünürsen ayrılık olur
boşluğa dalma dalarsan yaprak dökülür
bana bakma bakarsan yüreğim erir
saçlarını savurma rüzgarın aklımı alır…
ellerimin yorgunluğu sevgisizlikten
bu boşluğum sensizlikten..
050607
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta