Dünyaymış Şiiri - Halis Geneligil 3

Sabah olup güneş kaş göz atanda
Gök rengini gökte bulan dünyaymış
Akşam yorgun düşüp ufka batanda
Dertten alıp derde salan dünyaymış
Gökten rengi yere çalan dünyaymış

Kürek kürek kazar topraktan gevher
Kalbur kalbur döker insandan cevher
Altın gümüş gibi candan mücevher
Gece gündüz eler olan dünyaymış
Her mihengi taşa çalan dünyaymış

Yaşlı genci bilmez, yaştan anlamaz
Arzın halifesi, baştan anlamaz
Döker durur elek, taştan anlamaz
Deniz derya dolan, yaştan anlamaz
Zümrüt rengi suya çalan dünyaymış

Ağızdan tat alan, gündüz geceli
Ölüm denen gerçek, iki heceli
Süleyman da olsa gelir eceli
Altı gerçek, üstü yalan dünyaymış
Tahtı tacı başa çalan dünyaymış