Dünyanın bu hâlini, tarif etmek çok zordur,
Gönüllerde merhamet, sönmüş sönük bir kordur,
Doğruyu söyleyenler, her mecliste pek hordur,
Çıkar konuşulunca, vicdanlar artık susar.
Gözleri kör eyleyen, bitmez hırsın selidir,
Gidilen bu yanlış yol, karanlığın elidir,
Akıllılar dert çeker, sanki her yer delidir,
Çıkar konuşulunca, vicdanlar artık susar.
Dostluklar yalan olmuş, hesap döner dillerde,
Vefa denen o duygu, solmuş gitmiş çöllerde,
İnsanlık garip kalmış, şu bulanık sellerde,
Çıkar konuşulunca, vicdanlar artık susar.
Zalimin sofrasında, menfaat başköşede,
Hakikat hapse girmiş, her kadehte şişede,
Adalet aranır mı, sahte olan neşede?
Çıkar konuşulunca, vicdanlar artık susar.
Muhabbet bağı kopmuş, her köşe başı pazar,
Sırtını dosta dönen, kendi kuyusun kazar,
Kaderi kâr uğruna, kirli eller mi yazar?
Çıkar konuşulunca, vicdanlar artık susar.
Yürekler mühürlenmiş, duyulmaz ah-u feryat,
Mala mülke tapılır, sanki budur tek hayat,
Gerçekler birer birer, olup giderken bayat,
Çıkar konuşulunca, vicdanlar artık susar.
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 17:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!