Dünya Döndükçe Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhumuz bu evrende, nefes aldı alalı,
Zamanın o amansız, o sert esen yelinde,
Çelikten irademiz, dinmeyen hıncımızla.
*
Göğsümüzdeki o dağ, içimizdeki deniz,
Yüreğimizdeki köz, sönmedikçe o ocak,
Dün de buradaydık biz, sonsuza dek sürecek.
*
Tohum arza düşüp de, filiz verdiği anda,
Karanlık gecelerin, şafak söken ufkunda,
Yeşeren umutlarla, ufka yürüyeceğiz.
*
Nesilden o nesile, aktarılan bu sevda,
Tarihin defterine, kazınan o büyük ad,
Dünya döndükçe elbet, biz hep yaşayacağız.