9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ruhumuz bu evrende, nefes aldı alalı,
Zamanın o amansız, o sert esen yelinde,
Çelikten irademiz, dinmeyen hıncımızla.
*
Göğsümüzdeki o dağ, içimizdeki deniz,
Yüreğimizdeki köz, sönmedikçe o ocak,
Dün de buradaydık biz, sonsuza dek sürecek.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta