Olmaz mi
Peynir ekmek ve her sabah mecburen gravat
Yillar boyu ayni resme bakip duran nufus kagidinin vesikasi siyah beyaz
Kizlar da vardi kir cicekler gibi kara önlüklü dantel yakasi kar beyaz
Utangac bakislar arasinda islak sayfalar gibi yagmurdan
Gezinir kacamak bakisirdik genis avlusunda lise günlerinin
Ögle arasi ikindiye yakin cadde karsisi büfede
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta