Tuz ve yaranın tebessümle kavuştuğu yerde döneceğim sözümden!
Kurusun, bir elin verdiğini diğerine okuyan şu zamane dil, güneşe müptela kılınmış incir gibi ...
Ve kapatılsın amentüden vazcaymış, saçı bir yöne taralı ipek tasmalı yayınevleri !
90'ların fahişesi 80'lerde köyden dedesi yaşında adamın koynuna girmekten kaçtığında Yeşilçam pek afilliydi "yine" saçı bir yöne taranmış senaryolar ve ipek tasmalı yapımcılarıyla....
Özendiriliyordu vesselam, insan oğulları ve kızları, bir çekim yasası gibi, çekiliyordu cehalet ile sefalet...aksiymiş gibi süslenen kepazeliğe!
şimdi tüm kocaları dedesi yaşında günbegün aynı kadınların! Ve günbegün ciğerlerini avuçlarına öksürmekte geçmişin delikanlıları, hipodrom ayazlarında...
Tuz ve yaranın tebessümle kavuştuğu yerde döneceğim sözümden ben!
Saçımı uzatacağım kazıttıktan sonra gül suyuna bulayıp ruhumun eşgalini, boynuma ipekten de olsa tasma takmayacağım, tıpkı koluma iğneler sokturmadığım gibi ! İnanın!
Bakalım...
duyduğum, gördüğüm, dayatılan ve kördüğüm gibi değil de , bildiğim gibi bir ölüyor oluş tasarlıyorum!
Yaşamak denecek adına!
Hadi bakalım...
Diren Demircan
Kayıt Tarihi : 18.04.2026 00:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!