Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Sessizlikte sen vardın
Ne notada
Ne harfte
İkisinin arasında
Bir yerde
Sen kokan şiirlerden

Ey gecenin kubbesine yükselen feryadım,
Anlat bana, yankımı duyar mı yıldızlar?
Bir zamanlar sanırdım ki zihnimin
Kelimeleri acımı anlatmaya yeter.

Anladım ki hakiki acı konuşmuyor

Şefkat ve merhamet dolu ellerinde
Sıcak bir tılsım
Gözlerimi sarhoş ediyor dokununca...
İçine çekiyor sanki son hızla..
Masum bir seslenişin peşinden

Sessizlik çöker taş duvardan gecelere,
Bir kırık saat gibi susar bütün özlemler.
Ne alkış kalır geriye,
Ne de övgü dolu sözler,
İnsan kendi vicdanıyla kalır baş başa

Bir ömür peşinden koşar da
Bir an olsun
Bir araya gelemediği
Sevdiği ile…
Olur ya aynı mezarlıkta
Yan yana gömülürse insan

Bir gün sessizliğimin sesini
Dinle de
Gör susmuş bakışlarından
Atılan kaç ok
Yüreğimi derinden yaraladı

Sessiz bir deniz gibiydim geceleri…
Herkes yüzeyimden haberdar
Bilmezler ki;
Derinliklerde ne fırtınalar kopar

Kıyıya vuran her dalga,

Ey şu göklerin alnında uyuyan akşam,
Siyah paltonu ser dağların omzuna
Ve sen, yorgun güneş,
Ufukların kalbine düşen bir dua gibi
Çekil günbatımının sessiz mezarlığına

Kim bilir kaç mevsim geçti
Yalnızlık dört bir yanıma
Taştan duvar öreli
Heveslerim
Kursağıma esir düşeli

Hakikat yalnızlıkta yalnızlıksa
Şiirlerin sessizliğinde gizli
Satır aralarında
Nefesinin sıcaklığı
Okudukça sen kokan şiirleri
Sevdiğim de olmuştur