Dostça Şiiri - Nermin Uçar

Atsam kendimi cehennemden aşağı,
Var mıdır 500 metre, yüksektir bayağı.
Ey kurban olduğum dostlar,
Ne bu çaba, ölüme mi konacaksınız?
Yaşarken elimden tuttunuz mu da
Ölünce arkamdan ağlayacaksınız?

!ntihar değil, kat!lsiniz,
Ecelim vesilenizden hey gidi dostlar!
Vicdanınız sızlamasın yine de,
Ben de dünyada misafirdim
Perverliğinizden sundunuz tatlı dert meyvelerini,
Bilirim.