Dost Kalın, Dostlukla Kalın...

Vefanın, dilin, duygunun, yüreğin el ele, yüz yüze,
iç içe girdiği, gönül gönüle birleştiği, bir gül bahçesinin güneşlenmesidir dostluk.
Fırtınalarda, boranda yüreğimizin ısınmasıdır.

Dost; hayatımıza renk katan, doğruya ve güzele birlikte yürüdüğümüz kişidir.
İnsan, onunla huzur bulur.
Hayat, onunla güzelleşir; değer ve anlam kazanır. Kazanılması güç, kaybedilmesi kolay olan bu kıymete değer biçilmez.
Onun varlığı ve sıcaklığı insana huzur verir.
Dostluk sevgidir, güvendir, iyiliktir, hoşgörüdür...

Dost dediğin; hem sırdaştır hem yoldaş,
Dost dediğin; hem bacıdır hem gardaş
Dost dediğin; gelecektir, umuttur,
Dost dediğin; ufukta son huduttur...

Dostluk gülü dikeniyle avuçlamaktır...
“Gülleri dikenleriyle yargılayacağımıza,
dikenler içinde böyle bir güzellik bulduğumuz için şükretmeliyiz! ..”
Dost Kalın, dostlukla kalın...

12/03/2019-ELAZIĞ