Kureyş içinde bir kalb-i selim,
Sadâkat burcunda bir ulu hakim.
"O dediyse doğrudur" diyen o lisan,
Sıddîkiyet mührüyle şereflendi insan.
Malını mülkünü bezm-i elestte,
Feda eyledi her bir nefeste.
Hubb-u Resul ile yanar derunu,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta