Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
kutluyorum sevilay hanım her zamanki gibi yine harika bir şiir yüreğin daim olsun saygı ve selamlarımla*
düşleyedur
ben de senin başımda olmanı istedim di
bu da demektir ki
düşün gerçekleşmeyecek
en çok seven biri olarak
ben olmayacağım başucunda demektir.
olsun
herşeyin gönlüncesini diliyorum da!
o kadar da şansımız olmayacak belli
varsın olmayıversin
varsın sevgilim de olmayıversin
benim de ouncağım
sevgi dolu ortamım
sıhhatli bir yaşamım
olmadı hiç
onurum
senin gibi bir dostum
her zaman dik kuyruğum
oldu ya bana yetti
Allaha emanet ederim
tam puan ama
kutucuk yook
bu resmi iyi tanirim! ilk internette gördügümde(10 yil önce felan )'mutlulugun resmi' diye ün kazanmisti...
Şimdi dört başı mamur bir ölüm düşlüyorum
Olmalı tüm sevenlerim,sevdiklerim tabutumun baş ucunda
Sevdiğim şarkı çalınmalı fonda,
Veda muhteşem olmalı bu yaşıma kadar çektiklerimin inadına
Dertte cömert,kederde cömert,duygudan yoksun kaderimin inadına
RABBİM GECİNDEN VERSİN...
HARİKA BİR YÜREK SESİ. İNANIN ÇOK ETKİLENDİM. TÜM KALBİMLE KUTLUYORUM. SELAM VE SAYGILARIMLA...
Dört başı mamur hayaller kurmadım hiç
Sıcacıktı,ucuzdu, insancaydı hayallerim
Sonsuzluğa değin uzatmadım örneğin sevdamın ömrünü ama
Kelebekler kadar kısa ömürlü olacağını bilmedim
Bir başına kalacağımı hiç düşlemedim
Pembe dünyaya sahip pembe panjurlu bir ev değildi düşlediğim
Sıcaktı, benimdi, bizimdi umudun diğer ucunda
Bir lokmaydı bir soğandı fakir bir hayaldi aslında
Hani nohut oda bakla sofa
Tabir bu ya dev gibi mutluluk olmalıydı ortasında
Kar kapıyı kaplamalı yüreğimizle ısıtmalıydık dünyayı
Bir yastık yetecekti ikimizi kocatmaya
Evlatlar görecek torunlar sallayacaktık
Bahçemizdeki dut ağacının dallarında
Çiğdem gülüşlü sabahlarda bir daha bir daha
Seni sevdiğimi söyleyecektim sana
Şimdi dört başı mamur bir ölüm düşlüyorum
Olmalı tüm sevenlerim,sevdiklerim tabutumun baş ucunda
Sevdiğim şarkı çalınmalı fonda,
Veda muhteşem olmalı bu yaşıma kadar çektiklerimin inadına
Dertte cömert,kederde cömert,duygudan yoksun kaderimin inadına
04/temmuz/2008
Sevilay Şahbaz
**********
merhaba canım şiirlerini okudukça seni ve yüreğini yani yüreğinin burdan esen tarafını daha bir iyi tanıyorum yazdıkların hayal değil gerçeğin ta kendisi sanki .. şiir değil de bir gerçek yada o kadar gerçek yürek sesinle yazmışsın kutluyorum
o yüreğini ne diyem bana söz bırakmaışsın .
Buşiirin en son bölümüne konu olanı sevmedi dese de yüreğim bu da bir gerçek ruh bedendenayrılmadan da ölümü düşünüyoruz böyle zamnlarda hatta ölümü bile hayal edebiliyoruz şiir de en çok da acaba gelir mi o zaman mezarım başında olur mu diye bile düşünüyorum .
neyse . bugün bir hassaslık çöküt yüreciğime onuda seni de fazla üzmeden .
Çok güzeldi harika sözler içten samimi ..
hani fakir ama onurluyduk guruluyduk biz hiç birşey istemedik ki karın tokluğuna sevdamız gıdası da sevgi be gülüm sevgi gerçek sevgi harbi yürekden sevgi .
Yüreğin susmasın çok etkilendim ..
Tam puan +ant
DEĞERLİ DOSTUM .. BİZ YAŞTAKİLERE GÖRE ÇOK ÇOK HARİKA BİR ŞİİR.. ADETA DERDİMİZE TERCÜMAN OLMUŞSUNUZ TEŞEKKÜRLER.. KUTLARIM EMEĞİNİZİ ELLERİN DERT GÖRMESİN.. ON PUANLA ALKIŞLIYORUM ŞİİRİNİ ESEN KALIN.. SAYGILAR.
Hayat..Böyle şiirler yazdırıyor bazen.
Yaşamak güzel şey her şeye rağmen..
Saygı ve tebriklerimle.
Sevgili arkadaşım, ben mutluluk şiirleri istemiştim. Bu ne? Üzüldüm yine ..
Şimdi dört başı mamur bir ölüm düşlüyorum
Olmalı tüm sevenlerim,sevdiklerim tabutumun baş ucunda
Sevdiğim şarkı çalınmalı fonda,
Veda muhteşem olmalı bu yaşıma kadar çektiklerimin inadına
Dertte cömert,kederde cömert,duygudan yoksun kaderimin inadına
04/temmuz/2008
Senin yaşayacağın hayallerin, güzelliklerin var. Sevenlerini üzme lütfen son kısmı olsun değiştirmelisin. Sevgiler...
Dört başı mamur hayaller kurmaktan hiç vazgeçmemeli..Çünkü hayaller yalnızda yaşanabilir..Ve hayallerle mutlu olunabilir....Hayat bunu öğretiyor bize.....Neşeli bir kelime bulmal istedim şiirde..Baktım yorumumda başlamış kanamaya ve sustum....
Herşeye rağmen yaşamak güzel.........
OKUNASI BU DEĞERLİ ÇALIŞMANIZI TEBRİK EDİYORUM SEVİLAY KARDEŞ.KALEMİNİZ DAİM OLSUN. SELAM VE DUA İLE.
Bu şiir ile ilgili 76 tane yorum bulunmakta