Bir avuç zamandı çocukluk,
kirlenen dizler, yarım gülüşler.
Akşam olmadan bitmeyen oyunlar,
geceyi bilmeyen düşler.
Bir şekerle mutlu olurduk,
dünya küçüktü, kalp geniş.
Zaman ağır yürürdü o zaman,
Meğer biz acele etmişiz.
Şimdi aynaya bakınca anlıyorum,
o günler bizden önce gitmiş.
Ne sokak aynı, ne sesler,
bir masal sessizce bitmiş.
Geri gelmez biliyorum,
aynı güne uyanmak yok.
Çocukluk bir hatıra artık,
Kalpte bir yer, ama yolu yok.
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 14:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
