9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Döngünün aksi,
Her seferinde, aynı eşikten atlayıp, içeri giren o tanıdık his,
Söylenip yarım kalmış cümlelerin, boşluğundan sızan o keskin sızıyla,
Zamanın çarkında, aynı noktaya dönüp duran, bir mil gibi,
Kaçınılmaz veya benimsenmiş..
Sessizliğin çığlığını, defalarca duymuş duvarlara inat,
Kendi geçmişiyle yüzleşip, yine aynı dersi çıkarırcasına,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta