9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Döngünün aksi,
Her seferinde, aynı eşikten atlayıp, içeri giren o tanıdık his,
Söylenip yarım kalmış cümlelerin, boşluğundan sızan o keskin sızıyla,
Zamanın çarkında, aynı noktaya dönüp duran, bir mil gibi,
Kaçınılmaz veya benimsenmiş..
Sessizliğin çığlığını, defalarca duymuş duvarlara inat,
Kendi geçmişiyle yüzleşip, yine aynı dersi çıkarırcasına,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta