Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Nihayetinde ne mi oldu?
Ben seni harf harf yazan çizen bir meftun,
Dile gem vurup, yüreğine kazıyan bir Meczup,
Sevmekten hicap duymayan bir divane oldum.
Seni kalemine mürekkep,
Seni duygularına mimar,

Ey bahtımın seher yıldızı.
Ey hicranımın dinmez sızısı,
Elimi, yüreğimi ölümüne tutmaya ,
Niyetin var mı?
Korkmadan bizli bir yolculuğa,
Niiyetin var mı?

Gözlerinin içinde bir ceylan sürüsü var,
Ve etrafında mavi bir vadi.
Çamlıklar alabildiğince gökyüzüne ulaşmış,
Sen dersin gözlerim bildiğin kahverengi,
Ben derim o gözler benim cennetim.

Olduğun gibi görün, hissettiğin gibi konuş,
İnsan olmanın temelini atasın.
Dilinde kelimeleri süslediğin gibi,
Suretine özen gösterdiğin gibi,
Özünü, niyetini , yüreğini de temiz tut ki,
Nerde, kiminle olursan ol yüzün ay gibi parlasın....

Tek bir parça kalmadı ki,
Yüreğimde kırılacak,
Un ufak oldu sayende.
Telaşa mahal yok,
Tek nefeste bir offf çek yeter.
Enkaz yığını yüreğimi kül etmek için,

ÖLÜM TOPRAĞI....
Adını duyduğunda kalbinin ortasında bir fırtına koparken,
Şimdiler de tek bir dalın kıpırdamaması
Unutmaya davetiye çıkarmak mı?
Yokluğu dünyanın bütün lezzetlerine zehir katarken,
O'nsuzluğa alışmakta ayrılığa giden yolun ilk adımları mı?

ÖLÜYORUM İŞTE
Öylesine yaşayıp gidiyorum işte
Boş bakışlar, içi sahte kahkahalar,
Mutluydum yinede inanışlar.
Farzet ki yaşayıp gidiyorum işte.
Öylesine nefes alıyorum işte,

ÖMRÜME AĞU KATMA SEVDİĞİM...
Ben senin bir gülüşünle gecemi gündüz etmişken,
Dallarına kırağı düşürüp küsme sevdiğim.
Mevsimlere kabahati yükleyip kasveti örtme yüzüne,
Hüznü saçlarına meç edip boynumu bükme sevdiğim.

Bana biraz gökkuşağı ısmarlasan,
Renkleri sen, ben ve sevdamızın turkuazı olsa.
Baktıkça hayal olduğunu unutup gerçekmiş gibi,
Biraz da ben sevdanın yakasına yapışsam.

Bana biraz umudu kanatlandırıp uçursan.

Umuda tutunmak güzel şey amma,
Beklemek çok yoruyor Ömür Hanım.
Rüyada kanatlanıp uçmak âlâ da,
Uyanıp yere çakılmak,
İşte o çok zor Ömür Hanım.