Odam dolmuş bundan böyle nefes almıyor.
Duvarlarım şahit velakin konuşmuyor.
Bu sabah pencerem kör, sağır; ses bilmiyor.
Giren ne çıkan kim görmüyor, karışmıyor.
Dön yüzünü kapıya; azmin çığlığında
Duyanın, çığıranın hali sorulmuyor.
Eşikten geçince geri adım atılmıyor
Yol bilinmeyince pek uzun görünüyor,
Kılavuz kıçı boklu karga; tutulmuyor
Soran kim bulan ne muhatap öğünüyor
Dön yüzünü güneşe; fecrin kaynağında
Rehberin, yol alanın hali görülmüyor.
20.02.2023
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 17.07.2026 15:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!