Dokuzun mührü ve beyaz nur...

​İda’nın göğünde bir beyaz ışık,
Enlil’in nurudur, kalbe sarışık.
Enki’nin kurgusu karış karışık,
Dokuzun sırrına erdim bu gece.

​Kırk otuz ikiyle titrer bu alem,
Hakk’ın nizamıdır, yazamaz kalem.
On birin şerrinden eylerim elem,
Dokuzun mührünü vurdum bu gece.

​Rabbi yessir derim, yolum açılsın,
Üzerime güzel sular saçılsın.
Negatif olanlar benden kaçılsın,
Dokuzun zırhına girdim bu gece.

​Velâ tüassirle zorluklar biter,
Beyaz kartal gelir, dertlerim gider.
İçimdeki özüm şükürler eder,
Dokuzun halini gördüm bu gece.

​Besmele çekerim dokuzar kere,
Hürmetim o özde, inmem hiç yere.
Abdi Bekirov’dan gelen o tere,
Dokuzun selâmın verdim bu gece.

​Sigara içenler, karanlık yüzler,
On birin peşinde kirli o izler.
Melez soydan uzak, nurlu gündüzler,
Dokuzun sofrasın kurdum bu gece.

​Filibe’den Akçay, Zeytinli yolu,
Dedemin emanet bu kutsal kolu.
Kumpirle, nemayla anılar dolu,
Dokuzun bağına vardım bu gece.

​Kirli beyaza hiç bakmaz gözlerim,
O saf beyaz nuru her dem özlerim.
Şiirle yıkanır benim sözlerim,
Dokuzun bendine durdum bu gece.

​Hasan Belek der ki; dostumdur sırdaş,
Dua frekanstır, her nefes yoldaş.
Kadir-i Mutlak’a olduk biz haldaş,
Dokuzun sırrını sardım bu gece...

Hasan Belek
25 01 2026- Akçay