Dokunmayın Milletime! Şiiri - Mecit Aktürk

Millet uyandı beyler! Koyun, kuzu diyerek
Kendisine tepeden bakandan haz etmiyor!
İspatladı rüştünü, bedeller ödeyerek
Hakir görüp, canını, yakandan haz etmiyor.

Bilmek gerek; doğru ne? Yanlış nedir, ne ayıp?
Kavgayla geçen her gün bu ülke için kayıp
Sağduyu çağrısına kulağını tıkayıp
Kurduğu hayalleri yıkandan haz etmiyor.

Büyük meziyet sanıp, tutarak kuyruğunu
Dinlemez insan olan, şeytanın buyruğunu.
Dostluk, kardeşlik varken, öfkeyle yumruğunu
Millete sallayandan, sıkandan haz etmiyor.

Bıktı artık hileden, kahpe tuzak kurandan
Köşe bucak kaçıyor umudunu kırandan
Başına tâc ediyor doğruyu haykırandan
Bağrına diken eken, dökenden haz etmiyor.

Yöneten duruyorsa vadettigi sözünde
Yürüyor sadakatle, hiç yılmadan izinde
Emek bekler arıyı her çiçeğin özünde
Daha tümsek görmeden, çökenden haz etmiyor.

Milletin beklentisi ayan beyan ortada
istikrarı istiyor doğru hedef, rotada
Fırsat bilip kaosu, her kavga, şamatada
Is yeri yağmalayıp, yakandan haz etmiyor!

Şehit kanı damlıyor toprağın hamurundan
Ölse de ödün vermez onuru, gururundan
Vatan denen bu yurdun bentlerinden, surundan
Kırarak tuğlaları, sökenden haz etmiyor.

Zor mu beyler anlamak? Aldı "gül" kokusunu
Bozdurmam diyor artık bahçemin dokusunu
Çok çekti, bîtap, yorgun; bölmeyin uykusunu
Yorganını üstünden çekenden haz etmiyor!
Yüreğine gam-keder ekenden haz etmiyooor!