Doktor Bülent Şiiri - Baki Ortak

Sızlar dil-i zârımda firkatin ince koru
Derman arar hâlimde hikmetin gizli nuru
Her nefeste artmakta bu derdin en zor yolu
Öldürecek beni ah bu diş ağrısı doktor

Şeb-i hicrân içinde inler gönül feryâdı
Ağrım bir cellât olmuş keser sabır imdâdı
Lokman dahi bulamaz derdime bir merhâdı
Öldürecek beni ah bu diş ağrısı doktor

Nâlelerim arşa varır, titrer cümle erkân
Sanki bir zehr-i gamdır damarlarımda akan
Çâre yoksa yıkılsın bu fânî cümle mekân
Öldürecek beni ah bu diş ağrısı doktor

Bir hançer-i sızıdır sinemde yanan nârım
Doktor Bülent eyle çâre, tükendi hep karârım
Her nefeste çoğalır bu derd ü ah u zârım
Öldürecek beni ah bu diş ağrısı doktor

Ey tabîb-i derdime eyle bir çâre ihsan
Bir nefeslik merhem ver, bitsin bu ah u figan
Kul Ortak der bu sızı etti beni perişan
Öldürecek beni ah bu diş ağrısı doktor

Nakarat

Derman ver ey tabîbim dinmez oldu bu sızı
Gecem zehre döndü bak, yandı sabrımın yazı
Bir nefeslik rahmet sun, dindir içimde nazı
Öldürecek beni ah bu diş ağrısı doktor

Bir ağrı değil bu,
zamanın içine çakılmış bir çivi gibi—
her saniye biraz daha derine iniyor.
Ne gece susuyor, ne sabah avutuyor beni.

Aynaya bakıyorum, yüzüm değil gördüğüm;
sabırla acı arasında gerilmiş bir hâl…
ve içimde sürekli yankılanan o cümle:
“bir yerde bir çare olmalı…”

Doçent doktor Ali Bülent,
adı bir umut gibi düşüyor zihnime—
sanki bilginin elleri var da
gelip bu karanlık ağrıyı sökecek yerinden.

Çünkü bazı sızılar dişten değil,
insanın dayanma sınırından doğar—
ve bazen bir hekim,
sadece tedavi etmez…
insanı yeniden hayata bağlar.

KUL ORTAK