Doğuş Kılınç Şiirleri - Şair Doğuş Kılınç

AŞKA BÖLÜNDÜM



Bak Bugün Yirmi Sekiz Yaşındayım! ....
İnan artık sevmek istemiyorum insanları yar

KIRÇİÇEĞİME
Adının anlamı Kırçiçeği
Kırda açan çiçek gibi doğalsın
Ve Çiçeğin doğadaki yeri, değeri gibi
Benim doğamsın bende Değerlisin
Nasıl çiçeksiz doğanın tadı

Seni severken, sana cesaretsizdim;
Sevgimi söyleyemedim.
Seni kaybettim.
Şimdi asla,
Tenin değmez tenime,
Gözüm değmez gözüne,

SIFIR NOKTASI: KARANLIKTA BİR BAŞINA

Işıklar söndü Doğuş, o parlak lambalar artık canını yakamaz,
Burası sessizliğin zirvesi, burası acının en dürüst hali.
Kimse gelip de "geçecek" diyerek ruhuna dokunamaz;
Çünkü bu, bir kadavranın kendi kendine söylediği son ninnisi.

[ kalin ]Biliyorsun yar,
İkimizde çok sevmiştik.
Lakin açık açık söylememiştik
Belki de kendimize bile itiraf edememiştik
Çünkü ben bir kahpe sevdadan
Ağır yaralanmış ve enkaz dolu bir kalple düşmüştüm

Yolun sonundayız Cemre
Sen rengarenk düşlerine dönersin
Ben ise, o karanlık, dar ve kir pasak dolu buz gibi hücrelerime
Yolun sonundayız Cemre

​Senin her bir düşün, bir gökkuşağı ederi,

Yorgun Şairin Büstü

Bırakın bu büste baksınlar, yorgun ve kirli sakallı,
Ne bir gülümseme kaldı, ne de bir telaş.
Arkamda İSYAN yazılı taş, önümde sessiz ve acı.
Karga sırtıma konmuş, her tüyü bir yoldaş.

CAM KIRIKLARI VE GİZLİ YARA

​Dün gibi taze, sızın dinmeyen, kanayan bir yara,
Kabuk bağlamaz gönül, hep aynı yerden açılır.
Sen hem eski sızımsın, hem daimi bir kara,
Yüreğimde gezinen o görünmez hançerdir, saklı kalır.

Cam kırıklarının boğazıma kaçması gibi
Gizli sevdan girmiş yüreğime
Nasilki boğazımda cam kırıklarıyla
Yutkunmak zor fakat mecburiyet ise
Sevdanla yaşamakta aynen öyle

ÇIĞLIK VE VEDA
Sağ yanım alçıda, buz tutmuş bir dağdır şimdi!
Koltuk değneğiyle çaresiz bir hayattır bu gidiş!
Dışarıya yasağım, yatağa mahkûm, bu ağır bir kış!
Ben, Doğuş Kılınç! Sesim size sağır mı, ey dost dediklerim?
Şimdi bu dört duvar, her şeyden, sizden ırak,