Doğum Sancısıdır Şiiri - Hilal Can

Bir yalnızlık silüeti çöker zihnime,
Birer birer söner umudumun ışıkları,
Doğum sancısıdır karanlığın;
Ve ben seni bilirim.

Gece, adını usulca sayıklatır dudaklarımda,
Sessizlik en eski şiirini fısıldar.
Her susuş biraz daha sana çıkar,
Her hece bendeki senden bir geceyi eksiltir.

Ben, küle dönmüş bir mısranın kıyısında,
Yokluğunu heceleyen yorgun bir nefes.
Sen ise görünmeden geçen bir mevsim,
İçimde bütün takvimleri eskitirsin.

Ve bilirim;
En kısa geceler bile senden karadır.
Çünkü karanlık, ışığın yokluğu değil,
Sana varamamış kalbin doğum sancısıdır.