Seven, sevdiğine elbette ki fedakarlık yapar.
Her gün o'nu bir yerlere götürür,
Her gün dışarlarda gezdirir, yapar eder vesaire.
Bir zaman sonra, bu yaptığı kendisine vazife olur.
Ve ikisinin arasında artık aşk biter,
Her göz göze geldiğimizde
Gözlerim nur ile doluyor
Tedirginim aslında
Bir o kadar da mutluyum galiba
Peki ya gözlerime bakıp gülmen sevgilim
İnsan geceleri her şeyin farkına varır.
Yaptığı yanlışların, doğruların, pişmanlıkların, yalnızlıkların, ağlamaların, gülmelerin, ölümlerin...
Ama ne olursa olsun,
İnsan her şeyin geç olduğunda farkına varır.
Etrafımda anlam veremediğim boş muhabbetler,
Görmeye tahammül edemediğim hareketler,
Bunları görmeye mahkum mu bıraktı kader,
Allah her şeyi bilir, yaptıklarımızı seyreder,
Gerektiğin de müdahale eder,
Allah'ın kelamını bildiği halde yapmayıp keyif eder,
Ne hacet var aceleye,
Artık hiçbir şey düşürmez beni gaflete,
Son anım olsun secde de,
Değişir kararlarım bazen de,
Topluyorum kitaplarımı işim acele.
Biri vardı, İngiltere'nin Osmanlıya gönderdiği ingiliz valisi,
Sultan, onu Samsun'a gönderdi,
Halkı yatıştırmak adına ki ne vahşet,
Halk isyanda, ummadık taş baş yardı ne çare,
İstanbul'a döndü kahramanmış gülde geçme,
Sultan'ı hainlik ile yaftaladı, dön kahreyle,
Biliyorum aslında,
Sevmek de vazgeçmek kadar zordu.
Sahi ya, sevmek o kadar kolay mı?
Bazılarına göre 'seni seviyorum' demek birinden ayrılmak kadar kolay bu devirde!!!
Birine tüm geçmişini anlatmak ise,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!