Doğukan Dualı Şiirleri - Şair Doğukan Dualı

Bir dünya kelime dolu ağzımda,
Gözlerinin içine bakarken söylenmeyi bekleyen,

Lakin sen gidiyorsun,
Kelimeleri ağzımda parçalayarak,
Beni ardında bırakarak yaralı,

Öyle seviyorum ki seni,
Herkesten bir adım önde gibi,
Öyle seviyorum ki seni,
Nefret dolu,
Yaşadım yokluğunu,
Bundandır nefretim,

Kaç gün oldu biz konuşmayalı?
Sana seni seviyorum demeyeli
Kurduğum hayalleri sana anlatmayalı
Özledim seni,özledim her defasında beni reddetmeni.

Biri beni üzüp canımı acıtacaksa
O sen ol, ben razıyım diyorum
Sen hayır diyorsun
Beni yok ediyorsun
Beni öldürüyorsun
Tamam anladım, aşıksın

Saat 02:38
Ramak kalmıştı intihar etmeme,
Ne bilmiyorum, bir şey vazgeçirdi beni,
Kim bilir belki de o,
Veya bitirmeye çalıştığım senaryo,
Ya da o'na dair yazacağım romandır,

‘Sabret geçer’
Dediler hep.
Ama hiç söylemediler,
Nasıl sabrederiz diye.

Yalnızlık, her şeyden sıyrılıp ıssız kalan yalnızlık.
Her geçen gün daha fazla eksiliyorum,
Hayattan, senden, aileden, eksiliyorum,
Hayatıma sürekli girip çıktığını söyleyen sen,
Bilmezsin ki sen hiç hayatımdan çıkmadın,
Şöyle söyleyeyim, ne geldin ne gittin,

Sahile karşı oturmuşum
Elimde kağıt kalem
Yazıyorum sana dair bize dair
Senli kelimeler bizli kelimeler

Seni anlatmaya yetmiyor kelimelerim

İstanbuldayım şimdi yazıyorum sana
Galata kulesinin karşısında
Önümde martılar uçuşmakta
Senli cümleler aklımda
Şiirler yazıyorum aşkımıza
Kıt'alar paramparça

Ne yapıyorsam bana ne oluyorsa sebebi sensin
Gülümsememin sebebi sensin
Ağlamamın sebebi sensin
Sabahları uyanmamın sebebi sensin
Giyinip kuşanmamın sebebi sensin
Şiir yazmamın sebebi sensin