Diyarbakır’ım Şiiri - Ebru Yıldız

Dicle akar usulca tarihin içinden,
Surlar bakar dimdik asırlar ötesinden…
Bir şehirden ötesisin benim için,
Parçasısın kalbimin en derin yerinden.

Ben senden uzak kalsam bile,
Ruhum uyanır her sabah seninle…
Taş sokaklarında kalan ayak izlerim,
Eski bir stran gibi çalar içimde…

Dicle’nin sesiyle uyanır sabahlar,
Her köşende saklı bir hatıra, bir sevda var.
Surlarında yankılanır geçmişin nefesi,
Taşına sinmiştir bin yıllık hatıralar…

Çocukluğum saklanır o sıcak şehirde,
Hasretin büyür geçen her günde…
Uzakta olsam da bil ki gönlümde,
Sımsıkı sarılırım memleketime…

Sokakların düşer gece düşüme,
Adın saklı kalmış kalbimin yerinde…
Bir yanım Dicle’de, bir yanım sende,
Diyarbakır’ım benim, sevdam derinde…

Gün gelir yollarım yine sana düşer,
Hasretim taşlarına adını sessizce söyler…
Ben nereye gitsem de değişmez bu sevda,
Diyarbakır’ım, kalbim hep seni ister…