ben hiç sorgulamadım, öylece kaldım
ankesörlü telefonlar gibiyim.
sadece retro, ve nostaljik...
adımlarımı bile sayıyorum.
her adımımı sana, her yolumu
her cümlemi senden kuruyorum
kapatıyorum rüyalarımın yorumunu
çok fazla ani uykularla... gelip gidiyorum.
renkleri yeni yeni fark ediyorum
kimseye bulaşmıyorum.
seni kimsede göremiyorum
hata sayılabilecek en küçük adımı
en mikro yanılgıyı yapmıyorum.
merakım yüzünden artık aramıyorum
senin bakışını, gülüşünü, sözlerini
nasıl üzebilirim dünyanın en güzel kadınını
nasıl kanıtlayabilirim adanmışlığımı...
hayatın o son film şeridinde sende takıldığımı
son anda senin olduğun karelerden var olduğumu
beni tekrar var ettiğini, senin varlığın kaldığımı.
sana iyi gelen yanımı kaybetmek istemiyorum.
hislerimden ziyade, senin mutluluğun ve enerjin.
aynaya bakıp tekrar gülümseme sebebin
tekrar senin için hikayeler yazma isteğim...
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 03:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!