Dinmez Gözyaşları Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Dinmez gözümden akan bu eşk-i gamlı,
Tesbihte taş taş sabır verdin bana hamdli.
Artık acıtmaz o yakıcı bakışlar,
Düşman görse dahi seni hayran kalır.

Bir ben kaldım elde, hatıra yüklü,
Taşlı yollarda yürürüm boynu bükük.
Çaresiz uzandım ben dahi hâke,
Bu yük dağa yüklense dayanmaz belki.

Bir vakit “güneş doğar” sanırdı bu can,
Meğer sevda imiş ömre yazılan ferman.
Yandım nihâyet, kül olup savruldum,
Gözyaşım sel oldu, bendimi yordum.

Rüzgâr eser, ismini getirir bana,
Mâh doğar, düşer gönül yaramın ortasına.
Unutur mu yürek, sorarsan beni?
Unutmam—o can bana Hakk’ın emâneti.

2021