Herkes beni ayakta bilir, yıkılmaz bir kale gibi,
Yüzümde o bildik vakur duruş, sırtımda dünyanın yükü.
Kimseye tek kelime etmedim, sustum içimin yangınını,
Kimse bilmedi bu sessiz sarayın nasıl darmadağın olduğunu.
Ben o zifiri karanlıkta bir tek senin gözlerine baktım,
"O anlar" dedim, "o bilir içimdeki bu dilsiz feryadı."
Dünya sağır kesilmişken kalbimin o gizli atışına,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta