Bazen duygular bile esir kalır,
Göz bakar, yürek susar.
Yürek konuşur…
Ama benim dilim yoktu.
Bir kere söyleyemedim.
Dağ gibi duramadım sözümün arkasında.
Sadece yüreğim incindi.
Ben seni sevdiğimi bilemedim.
Bir çeşmede bir yudum su verdin bana,
İçemedim…
Gözlerinin karşısında
Taş gibi kaldım.
Aylar geçti, kapından sessizce geçtim.
Martılar pencerene bağırdı:
“Konuşsana!” diye.
Ben yine suskun kaldım.
Sonra seni gördüm,
Başkasının kolunda, çarşı ortasında.
İşte o an anladım
Ne kadar geç kaldığımı.
2026
Kayıt Tarihi : 18.1.2026 23:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!